Bu kelimeler Yusuf Atılgan’ın Aylak Adam romanından. Yusuf Atılgan bu kelimelerin anlamlarını şöyle açıklıyor: Bütün çağların trajedisi bu, Ku-ya-ra; kumda yatma rahatlığı. A-da-ko; ağaç dalı kompleksi.
Kuyara, alışılmış tatların sürüp gitmesindeki rahatlıktır. Düşünmeden uyuyuvermek. Biteviye geçen günlerin kolaylığı. Ya Adako? Ağaç dalındaki, gövdeden ayrılma eğilimini fark ettin mi bilmem? Hep öteye öteye uzar. Gövdenin toprağa kök salmış rahatlığından bir kaçıştır bu. Özgürlüğe susamışlıktır. Buna ben ağaç dalı kompleksi diyorum. Ağaç dalı kompleksine tutulmuş kişi tedirgindir. İnsanların ağaç dallarını budayıp gövdeye yaklaştırdıkları gibi, yakınları onun içindeki bu Adako’yu da budarlar. Onu gövdeden ayırmak için ellerinden geleni yaparlar. Kimi insana ne yapılsa yayarı olmaz. Asi daldır o. Ayrılır. Balta işlemez ona.
Kuyara bir alışkanlıklar insanıdır. Alışkanlıklarına bağlı, bağımlıdır. Kolaydır, duyumsamaz, farklılıktan kaçar, yinelenene sığınır. Adako ise asidir biraz, çıkıntıdır, çomak da sokar biraz. Gövdeden, alışkanlıktan ayrılmaya çalışır. Bu tedirgin de eder. Özgürlük korkutur insanı. Bağımlı kılmaya çalışanlara karşı mücadele etmesi gerekir. Başka türlü duymak, düşünmek onu ayırır. Ve kesmek isterlerse de fayda etmez. O kendini bilir, kendini bulur. Çabalar, yeniden korkmaz. Biraz da rahat durmaz. Başkalarının isteklerine göre değil kendininkilere göre yaşar. Hani biraz da aylaktır. Henry David Thoreau’nun dediği gibi aylak aylak dolaşmak büyük bir sanattır!. Thoreau “azaltın, sadeleştirin, basitleştirin” diye seslenir insanlara. Hermann Hesse’ye göre de çalışan insanların yaşamı sıkıcıdır; ilginç olan, haylazların yaşam ve yazgılarıdır.
Coetzee, Barbarları Beklerken’de, “dünya dans edenlerin ve türkü söyleyenlerin olmalı” diye haykırır. Kazancakis’in Alexis Zorba’sı gibi. Romanın sonunda Basil (yazar) Alexis Zorba’dan kendine dans etmeyi öğretmesini ister ve beraber dans ederler. Zorba Basil’e “gördün mü? Sen de gülebiliyormuşsun demek ki” der. Maden ocakları çökmüş, onlar ise gülerler, dans ederler. İnsanın da, doğanın da amacı sevinçler yaratmaktır. Dünya onlarındır.