Bugün bu köşede benim kalemimden dökülenleri değil, 12 yıldır kadro bekleyen, tayin hakkı olmadığı için 4 aylıkken evladından ayrılmak zorunda kalan, Aile Sağlığı Merkezleri’nde aile sağlığı çalışanı olarak görev bir annenin sesine kulak vereceksiniz.
Afyonkarahisar’da 49, Türkiye genelinde ise yaklaşık 4500 kişi şu anda kadro bekliyor.
Kimi ATT, kimi hemşire kimi ebe, kimi de sağlık memuru unvanlarında çalışıyor.
Kamu personelleri ile bir çok hakları aynı ancak kadro ve tayin hakları olmadığı için bir doktorla anlaşarak çalışabiliyorlar.
Doktorun kafasına yatmazsa önce mobinge uğruyorlar sonrada bir gün işsiz kalıp evin yolunu tutuyorlar.
Dün, aile sağlığı çalışanı olarak çalışan hanımefendi beni aradı ve sesimizi duyurur musunuz dedi.
Tabi dedim, aşağıda okuyacağınız bu mektubu yazdı.
Noktasına virgülüne dokunmadan yayınlıyorum, buyurun:
…
BEBEĞİMDEM 4 AYLIKKEN AYRILDIM
Tam 12 yıldır kadro bekleyen her defasında göz ardı edilen, kadro verilecek vaadiyle kandırılan bir evlat sahibi bir anneyim. Bebeğim 4 aylıkken ondan ayrılmak zorunda kaldım. Şu an 3 yaşında ve hala annem bakıyor ve sadece hafta sonları görebiliyorum.
Sözleşmeli olduğum için 4 aylıkken bebeğimi anne sütünden ayırmak zorunda kaldım.
Hiç düşündünüz mü bebeğimin alamadığı anne sütunun vebalini kim ödeyecek?
TÜRKİYE’DE 4500 KİŞİ VAR
Aile sağlığı merkezlerinde ATT, hemşire, ebe, sağlık memuru unvanlarına sahip aile sağlığı çalışanlarıyız. Afyonkarahisar’da 49 ülke bazında yaklaşık 4500 civarında bir sayımız var. Kadro ve özlük haklarımızı istiyoruz. Her aksam eve gittiğimizde çocuklarımızı görmek istiyoruz, onların korkularıyla idare ediyoruz. 3 çocuk diyenler bu şekilde mi çocuk sahibi olmamızı istiyorlar?
MOBİNGE UĞRUYORUZ
Ayrıca yıllardır takipçisiyim, benim gibi zor şartlarda aile sağlığı merkezlerinde çalışan, kamu dışı sözleşmeli hemşirelerin nasıl hekimler ve idare tarafından mobinge uğradıklarına, çocuklarından ayrı kaldıklarına, eslerinde boşanmak zorunda kalanlara, maddi sıkıntı çekenlere, davalık olanlara psikolojisi bozulanlara defalarca şahit oldum.
SENDİKALAR BİZE YARDIMCI OLMUYOR
Biz bu mesleğe gönlümüzü kalbimizi bedenimizi verdik. Pandemide en ön saflarda çalıştık.
Bu hayallerle bu hayal kırıklıklarıyla başlamadık biz bu mesleğe... Bize hiç bir sendika bu konuda yardımcı olmuyor, belli ki varlıklarımızdan sayın bakanımız da dahil olmak üzere kimsenin haberi bile yok.
KADROMUZU İSTİYORUZ
Hangi insan yaşamını yarısına kadar mesleki kaygılarla yaşar ve kadro bekler? Biz bekledik.
Bir anne olarak sesleniyorum; Benim gibi olan sözleşmeli aile sağlığı çalışanı 4 bin 500 arkadaşım adına sesleniyorum. Kadromuzu istiyoruz bu defa göz ardı edilmek istemiyoruz...
Pandemi de dahil olmak üzere fedakarca çalışan görevini layığıyla yerine getiren; kamu dışı aile sağlığı merkezlerinde kadrosuz aile sağlığı çalışanı unvanı taşıyan hemşire arkadaşlarıma selam olsun...
Sesimizi duyurana kadar bağıracağız...
Kadro istiyoruz, bu bizim en büyük hakkımız…
….
Yarın Afyon’da basketbola hançer saplayanları yazacağım.
Görüşmek üzere…