Bugün sizlere bir hikaye anlatacağım.
Bu şehirde yaşanmış ve halen daha yaşanmaya devam eden gerçek bir “kazık” hikayesinden bahsediyorum.
Tarihler 2021 yılının Ekim ayını göstermektedir.
Bu şehri yöneten belediyemiz ve o belediyenin başındaki başkanımız bir ihale yapar.
Der ki ben bu şehre “Millet Kütüphanesi” yapacağım.
“Bunu şehrin merkezine Zafer Meydanı yanına inşa edeceğim.
Bu inşa edilecek kütüphane toplam 6 kat olacak.
Bu bina içinde çok amaçlı salonlar, çalışma odaları, atölyeler, eğlence salonları, oyun ve sergi alanları, çocuk eğitim alanları, teras ve kafeterya gibi sosyal alanlarla binlerce kitap yer alacak”
Buraya kadar her şey çok güzel.
Alkışlanacak bir düşünce ve proje.
…
Hemen ihaleye çıkılıyor.
İhaleyi, hani şu 10 Milyon liraya bisiklet yolunu yapan, bir yıl içinde belediyemizin de üstün çabalarıyla haritadan silinme noktasına gelen bisiklet yolunu inşa eden “malum müteahhit” yaklaşık 21 Milyona kapıyor.
“Malum müteahhit” diyorum çünkü beyefendi adını gördükçe çıldırıyor, “ben bu şehrin saygın bir iş insanıyım, saygınlığıma zarar veriyor” diyerek gidip şikayetçi oluyor.
Benden şikayetçi olması önemli değil de yorum yapan sıradan vatandaşların sözlerine bile tahammül gösteremiyor, onlardan da şikayetçi oluyor.
Bu “malum müteahhit” toplam uzunlukları 5 adet A4 sayfası bile yapmayan eleştirisel haberlerimize yaklaşık 200 sayfalık bir dosya ile şikayetçi olmuş.
Bizi böyle korkutmaya böyle susturmaya çalışıyor aklınca.
Neyse biz Afyon’a çakılan kazıkların hikayesini anlatmaya devam edelim.
…
İşi alan bu “malum müteahhit” hemen inşaata başlıyor.
Hafriyat işlemleri bitiyor, fore kazıklar çakılıyor.
İşte her şey burada başlıyor…
Birkaç ay geçiyor ve inşaat çalışmaları bir anda bıçak gibi duruyor.
Kazıkları çakan bu “malum müteahhit” devletin tanıdığı tasfiye hakkından faydalanıyor ve işi bırakıyor.
Bunu gayet normal karşılıyorum.
Dövizdeki belirsizlik, maliyetlerin sürekli artması kamuya iş yapanları bir hayli hırpaladı.
Bu “malum müteahhidimizde” sıkıntıya girmiş olabilir.
Bu yüzden burada da bir şey aramıyorum.
Aradan zaman geçiyor.
Bu süreçte bir çivi dahi çakılmıyor.
İçinde bulunduğumuz 2022’nin Ekim ayında inşaat bir anda yeniden başlıyor.
Sayın Belediye Başkanımıza Belediye Meclisi toplantısında CHP’li Hüsnü Taşer soruyor: “Sayın başkan burada tasfiyeye gidilmişti, yeni ihale mi yapıldı? Yapıldıysa bu ihaleyi kim ne kadara aldı?” diye soruyor.
Bu soru üzerine sayın belediye başkanımız Mehmet Zeybek ihalenin yapıldığını doğrulayarak daha önce 21 Milyon’a işi alan, fore kazıkları çaktıktan sonra ‘ben bu işin içinden çıkamıyorum’ diyerek tasfiyeye giden “malum müteahhittin” bu işi 43 Milyon’a aldığını söylüyor.
Tekrar ediyorum.
İki katından daha fazla bir rakama “işi yapamıyorum” diyerek bırakan “malum müteahhitte” aynı iş tekrar veriliyor.
Sadece bu işte değil, yanında hediye olarak 57 Milyon liralık Garnizon Millet Bahçesi projesini de kapıveriyor bu “malum müteahhit” …
Bak sen şu işe…
İki ayrı ihale ve karşılığında tam 100 Milyon lira…
Belki yarın onlar içinde tasfiye isteyip iki katına aynı yerlerin ihalesini alıverir.
Kim bilir?
…
Okuduğunuz hikaye baştan sona bu şehirde yaşanmış ve halen daha yaşanmaya devam eden gerçek bir hikayedir.
Ancak ne hikmetse bunu işiten muhalefet partilerinin il başkanları, milletvekilleri sus pus durumda manzarayı öylece izlemektedir.
Belediye meclisi toplanalı neredeyse bir ay oldu ancak kendilerinden bu konuyla ilgili bir kelam işitemedik.
Sadece Zafer Partisi İl Başkanı Mevlüt Tekdemir bu konuyla ilgili net bir duruş gösterdi diye biliyorum.
Onun dışındakilere sanırım bu çakılan kazıklar uzanmadı.
Belki birkaç kazık daha çakılmış olsaydı bu kazıkların farkına varabilirlerdi.
Neyse…
Bugünlük bu kadar.
Yarın İl Özel İdaresi Genel Sekreteri Murat Toy ile ilgili yeni havadislerim var.
Ayrıca ATSO’nun 87 kişilik yeni meclisi Ankara’ya gitti. Ankara’da neler yaşandığını öğrenip anlatacağız.